Сая Monkey.mn-ээс энэ бичлэгийг уншлаа л даа. Нэг Япон залуу хүүхэлдэйн киноны баатар эмэгтэйтэй гэрлэлтээ баталгаажуулж гэнээ. Уншаад үнэндээ огт итгэсэн ч үгүй. Хуулийн баталгаа, зөвшөөрөл гэх мэт нь яаж ч бүрдэж болдог юм бүү мэд. За тэр яахав, тэр тэгээд зүүдэндээ ч болов гэрлэж гэж бодъё. Тэгсэн програмистууд эхнээсээ яагаад байж болохгүй гэж гээд эхэллээ шүү бурхан минь.

Юун гомо, лесби тэд нар чинь хүнд дурладаг. Тэгвэл бүүр хүүхэлдэйн киноны баатартай гэрлээд эхэллээ дээ хэхэ.

Нэртэйгээр нь Firefox-ийн галт үнэгтэй, Yahoo Messenger-ийн хэлээ гаргаж байгаа смайлитай, UNIX-ийн пэнгвинтэй гэрлээч хөө хэхэ. Итгэхэд бэрх зүйл их ч болох юм даа хорвоо дэлхий дээр.

Жич: Програмист бүхэн тийм тэнэг компютерийн донтой байдаггүй юм шүү бурхан минь.

Сая Twitter-ээ үзээд байж байтал их сургуульд хамт сурч байгаад Япон явсан найз ингэж хэлсэн байна.

Хөгжилтэй орнууд их сургуулиудад асар их мөнгө цацах юм. Ямар ч профессор улсаас мөнгө гаргуулаад судалгаа хийх боломжтой.  Ямар сайндаа л би багшдаа "Дараа жил төгсөлтийн ажлаа iPhone дээр хиймээр байна" гэхэд "Тэгвэл би чамд iPhone, iMac 2 авч өгье" гэхэв дээ. 

Удахгүй манайх ийм болох байх аа гэж ерөөе дөө. 

Манай ажлаас гэр хүртэл, гэрээс ажил хүртэл тогтмол 1300 төгрөг гардаг боловч надаас бүгд 1500 төгрөг нэхдэг. Тэгээд өдөрт би 3000 төгрөгийг таксинд зарцуулдаг билээ.

Тэгсэн өглөөний сайхан цаснаар цээж дүүрэн амьсгалаад такси бариад ажилдаа иртэл 1800 төгрөг нэхэж уурыг минь хүргэв. 300 төгрөгөнд сүртэй юм гэж магадгүй л байх. Гэхдээ л мөнгө шүү дээ. Тэгээд 1500 гардаг учраа хэлтэл өөдөөс гэмгүй царай гарган "Гулгаа ихтэй байгаа болохоор илүү км заасан юм байлгүй" гэв. Учир мэдэхгүй, хужир тунгаадаггүй жолооч биш би бээр ихэд гайхаад 1500 төгрөгөө өгөөд жуумалзан таксинаас бууж ажилдаа орсоныхоо дараа жолооч болсон залуугаас асуутал халтиргаа гултгаатай үед машины урд талын дугуй хий эргээд км их гардаг гэнэ шүү. Үнэхээр л тэгдэг юм байлгүй. Жолооч биш хүн яаж мэдхэв. Дараа нь халтиргаатай үед такси бариад илүү мөнгө нэхвэл хөмсөг зангидхаасаа өмнө учрыг тунгаах хэрэгтэй юм байна шүү :D

Бас л эмч, эмнэлгийн байгууллагатай холбоотой бичлэг. Сая Болор-Эрдэний энэ бичлэгийг уншаад бүүр бичмээр санагдаад тэссэнгүй.

Системээрээ буруу. Ийм үг сүүлийн үед их моданд орж байгаа болоод ч тэрүү ашиглах боломж олдож байгаад их баяртай байна. Манай  эмнэлгийн үйл ажиллагаа системээрээ буруу юм шиг санагдсан сүүлийн 4 хоногийн гүехэн туршлагаасаа бичих гэсэн юм.

Сүрьеэ өвчин их аюултай өвчин бололтой. Түүнийг илрүүлэх даацтай ажил хийж байгаа нь гэр бүл болохыг хүсэгчид болон жирэмсэн эхчүүдийг сүрьеэгийн үзлэгт хамруулах явдал бололтой. Сүрьеэтэй эсэхийг оношлохын тулд Цээжний Флюрографи зургийг авхуулна. Энэ нь рентген шинжилгээ хийлгэнэ гэсэн үг. Тэгэхээр эрүүл ч бай биш ч бай рентген туяагаар биеэ хордуулна гэсэн үг. Хэрэв нөгөө хүн маань хөл хүнд хүн байвал бүүр өөрийгөө хордуулаад зогсохгүй хэвлийд байгаа ургаа хордуулна гэсэн үг. Тэгээд хордуулан байж шинжилгээ хийлгээд цээжний зургаа эмчид өгөхөд ЭРҮҮЛ гэсэн хариу өгөх жишээтэй. Угаасаа сүрьеэ байтугай ханиадгүй хүн арга ч үгүй. Тэр хэвлийд байгаа хүүхдийн хордох эсэх нь огт хамаагүй, ёстой л гэсэн бол ёстой.

Миний бодлоор эхлээд сүрьеэгийн шинж тэмдэг байгаа эсэхийг тэр хүнийг үзсэний дараа тодорхойлоод шаардлагатай бол зураг авдаг байвал зүгээр юм шиг байгаа юм. Гэтэл үгүй юм аа.

Хамгийн инээдтэй нь цээжний зураг авах өрөөний үүдэн дээр РЕНТГЕН ШИНЖИЛГЭЭ МАШ ХОРТОЙ гэсэн бичиг наасан байгаа юм. Доог тохуу хийж байгаа юм шүү биднээр.

Бас нэгэн инээдтэй зүйл нь ЭХО -д дотор эрхтэнээ харуулаваа. Тэгсэн тэр нунжгай шингэн юмаа гэдэс, цээжин дээр минь дусаачихаад нэг жижиг аппаратаар хамаг биеийн маань гижгийг хүргэн байж гэдэс гүзээ, цээжээр нөгөө шингэнээ нялан байж элэг бөөр, дэлүүг минь харчихаад арчих цаас ч өгөхгүй буруу хараад суучих юм. Салфетка өгөхөө мартсан байх гээд асуутал "Өөрсдөө алчуураа авчрахад яадаг юм" гээд загнав. Үүнийг мэдээгүй би арга ядаад маскаараа биеэ арчлаа. ЭХО-ний өрөөнд нэг ариун цэврийн цаас тавьхад тэгж их дундарч дуусдаг төсөвтэй газар юм болов уу гэж бодоод бас өрөвдөх ч шиг.

Энэ  мэтээр арай гэж эмч дээр бүх шинжилгээгээ бариад очтол "4 сарын дараа ирээрэй. Бүүр өвдөөд муудвал ирнэ биз" гэж айлдаваа. Миний бүүр хөх инээд хүрч, хөхний сүү гоожих шахав. Тэр 4 сард би өвдөхгүй байвал миний аз болж таарах нь. Өвдүүлэхгүй байх ёстой хүн маань өвдөөд хэцүүдвэл ирнэ биз гэж байх шиг.

Энэ мэт инээдтэй зүйл их болох юм даа улсын эмнэлгүүдэд. Харин хувийн эмнэлгүүд хангамж арай өөр ч гэлээ хангалттай мөнгөгүй л бол зүглэх хэрэггүй газар.

Тэгэхээр өвчин тусах нь битгий хэл эмнэлгийн авах ёстой үйлчилгээгээ ч авахад хэцүү болсон  цөвүүн цаг байна шүү.

Уруу газар ургана гэдэг чинь дээ хө
Улиас модны жам юмаа хө
Ургийн газар очино гэдэг чинь дээ хө
Бүсгүй хүний заяа юмдаа хө
Хажуу газар ургана гэдэг чинь дээ хө
Хайлаас модны жам юмаа хө
Харийн газар очино гэдэг чинь дээ хө
Бүсгүй хүний заяа юм даа хө...

Өчигдөр намайг бэр гуйж ирэхэд нагац эгчийн дуулсан дуу. Дуулахаасаа өмнө нүдэндээ нулимс цийлэгнүүлсэн. Тэгээд энэ дууг сонсоод сэтгэл нэг л сонин болов. Нагац ах маань “Манай нутгийнхан дуулах дуугаа ч бодож дуулдаг” гэж хэлэхэд ардын ухаан, монгол дуу гэдэг гүн гүнзгий утгатай юм гэдгийг ухаарах шиг боллоо.

Урьд цагт эрд гарсан бүсгүйг хүртэл булаагаад авдаг байсан. Тэр үед бүсгүй хүний дотор юу бодогддог байсан бол? Таньж мэдэхгүй хүний өвөрт, танихгүй хүний гэрт, танихгүй нутагт, аав ээжийн гэрээс хол, танил бүхэнгүй нутгийг гэрээ болгож насаараа амьдрана гэдэг ямар хэцүү бас их ухаан шаардсан зүйл байсан бол?

“Одоо ингээд чи манай хүн болсон” гэж хадам ах хэлэхэд ёстой л “Би юу хийчих вэ? Ээжийн охин хэвээрээ шдээ” ч гэж бодогдох шиг ккк...

Гэхдээ хэн ч надаас гэрлээч гэж гуйгаагүй байхад намайг бэр гуйгаад авчихна гэдэг чинь одоо би богцлогдсон гэсэн үг биздээ? Одоо цагт бас богцолж авдаг аавын хүү байнаа байна хэхэ.

Хүн төрөлхтний бүтээсэн нэг аймшигт зүйл дайн. Дэлхийн 2-р дайн хэт удаан үргэлжилсэнээс болж бараг бүх цэргүүд нь философичид болсон гэдэг. Дайн гэж юу вэ? Би юуны тулд дайтаж байна вэ? гэхчилэн өөрийн эрхгүй бодогддог байсан биз. Яг үнэндээ бол би Монголд төрсөндөө баярладаг. Ямар азаар 2-р дайны үед Еврей болоод төрчихөөгүй юм, ямар азаар Палестин, Иракт төрчихөөгүй юм гэж боддог. Ингээд дайны үеийн олныг цочроосон зургуудыг та бүхэнд толилуулъя.

1. Пан охин

Вьетнамын дайн. 1972 он 6 сарын 8.

Зургийг Nick Ut гэх зурагчин авчээ. 9 настай Пан охин  нуруундаа хэд хэдэн түлэгдсэн шархтай гудамжаар уйлаад гүйж байх үед нь авчээ. Пан охин болон түүний эцэг эх өмнөд Вьетнамын оршин суугчид ба 1972 оны 6 сарын 8-ны өдөр хойд Вьетнамын цэргийн хүч онгоцоор охины амьдардаг тосгоны дээр бөмбөг хаяснаас уг үйл явдал болжээ. Одоо зураг дээрх бүсгүй маань Канадын иргэн болсон гэнэ. Магадгүй эх орондоо амьдрах нь түүнд олон таагүй дурсамжуудыг санагдуулдаг байх.

2. Viet Cong

Вьетнамын дайн. 1968 оны 2 сарын 1

Уг дайны үеэр олон зургууд авагдсан боловч энэхүү зургийг чухалчилан үздэг нь Вьетнамын дайн нь угтаа Америкчуудаас болоогүй юм гэдгийг харуулжээ.

Зураг дээр Өмнөд Вьетнамын цагдаагын дарга хоригдогчоо цаазлаж байгааг харуулсан юм. Хоригдсон хүн юу ч хийсэн хамаагүй цаазлаж байжээ.

3. Omaha арал

Дэлхийн II дайн. 1941 он

За энэ их танил арал байгаа биз. Saving Private Rain кинон дээрээс та бүхэн харсан байх. Гэтэл бодит амьдрал дээр ийм байж.

4. Нагасаки

Дэлхийн II дайн. 

Хирошима, Нагасаки 2 хотод  Америкчуудын хаясан атомын бөмбөгнөөс болж Хирошима хотод 140 мянган хүн, Нагасаки хотод байсан 80 мянган хүн нас баржээ. Эдгээр хүмүүсийн 15-20 хувь нь бөмбөгдөлтөөс үүссэн гал түймэр, сүйдэлт, долгионд цохиулж нас барсан бол үлдсэн нь хорт хавдар болон бусад атомын бөмбөгөөс үүдсэн өвчнөөс болон нас баржээ.

Бөмбөгдөлтөөс 6 хоногийн дараа  Япончууд бууж өгсөнөөр II дайн дууссан гэдэг.

5. Buchenwald хорих лагер

Дэлхийн II дайн 

II дайны үед хамгийн их хэлмэгдсэн ард түмэн бол яах аргагүй Еврейчүүд билээ.  

Уг хорих лагер нь Германы хамгийн эхний бөгөөд хамгийн том хорих лагер байж. Хоригдогсодын ихэнхи хувь нь Еврей, Польшууд байж. Үлдсэн нь улс төрийн гэмт хэрэгтэн, Хятадууд, шашны гэмт хэрэгтнүүд, гомочууд болон дайны ялтангууд байжээ.

Тэр үед  ямар ч айхтар ялгаварлан гадуурхдаг байж вэ дээ. Уг хорих лагерт нийтдээ 56,545 хүн нас барсан гэдэг тоо гарчээ. Үүнээс SS-ийн цэргүүдэд алуулсан - 33,462 хүн, буудуулсан - 8,483 хүн, дүүжлүүлсэн - 1,100 хүн, нүүлгэн шилжүүлэлтээр - 13,500 хүн нас баржээ.

6. Сүүлчийн Еврей

Дэлхийн II дайн - 1941 он

Украйны Виница хотод байсан сүүлийн Еврейг буудан хороож буй зураг. Тэр хотод нийт 28,000 Еврей байсан гэдэг ба бүгдийг нь хороосон байна.  

Уг зураг Einsatzgruppen -ийн нэгэн цэргийн хувийн альбомонд байжээ.

7. Гэрээ зурсан нь

1948 он.

Дайны дараа өнчин, эцэг эх, таних ойр дотны хүмүүсээсээ хагацсан хүүхдүүд олон байсан нь ойлгомжтой. Тэр хүүхдүүдийн зүрхэнд дайн ямар том хар толбо үлдээсэн нь тодорхой. Асрах төвд нэгэн охин самбар дээр утга учиргүй баахан зураас зурсан байна. Түүнээс юуны тухай зурж байгааг асуухад "Гэр" гэж хэлжээ.




8. Иво Жимад тугаа мандуулсан нь

Дэлхийн II дайн - 1945 он

Иво Жимад хийсэн тулааны тухай олон кино хийснийг та бүхэн мэдэх байх. Яг уг зураг дээрх 4 цэргийн амьдралыг харуулсан кино хийгдсэнийг та бүхэн үзсэн бизээ. Америкчууд Иво Жима арлыг эзэлсэн тэр үеийг буулгасан хамгийн алдартай зураг энэ билээ.





9. Reichstag -ийн туг

Дэлхийн II дайн - 1945 он


Зөвлөлтийн цэргүүд 1945 оны 5 сард Германы нийслэл Берлинд нэвтрэн ороход авсан зураг. Хэрэв та зургийг сайн анзаарвал дээш мацаж буй цэргийн 2 гарт цаг байгаа. Тэгэхээр мань хүн үхсэн цэргийн цагийг авсан, эсвэл хулгайч цэрэг байсан байх нь. Гэхдээ туг мандуулаад авсан азтай аавын хүү.



10. Үхэж буй цэргийн аврал

1962 оны 6 сарын 4, Венесүэлийн Пуерто Кабело тэнгисийн цэргийн бааз.

Уг цэрэг мэргэн буудагчийн овоо хараанд өртөн буудуулаад үхэхийнхээ өмнө гудамжаар явж байсан ламтан дээр очин зүүгдэж буй зураг.

Магадгүй диваажинд очихыг хүссэн байх уг цэрэг.









11. Цагаач эх

1936 оны 2 эсвэл 3 сар. Фото зурагчин Dorothea Lange.

Өлссөн, сэтгэл санаагаар унасан цагаач эх. Зурагчинг өөрийнх зургийг авч байхад тэрээр юу ч асуугаагүй гэнэ, зурагчин ч түүний тухай түүх, нэрийг нь асуугаагүй. Гагцхүү насыг нь л асууж. Тэрээр 32 настай байжээ.

Гэтэл 50 гарсан мэт харагдаж байгаа биз. Түүнд байсан гал цог, хүсэл эрмэлзлэл нь дайны хөлд үрэгдэж дээ.






12. Ганцын хүч

2006 он. Израйл.

Одоо арай орчин цагын зургийг харъя.

Израйлын цэргийн хүчнйи эсрэг ганц эмэгтэй. Уг зургийг авсанаар фото зурагчин Oded Balilty өндөр үнэлгээ авчээ. Олон ч шагнал бас авч.



13. Танкны эсрэг

2003 он Пакистан.

Палестин хүү Израйлын цэргийн танк руу чулуу шидэж буй нь.

Ийм багаасаа дайнд өөрийн хувь нэмрээ оруулж байдаг зоригтой хүү юм.










14. Хуту залуу

Rwanda гэдэг кино гарч олон түмнийг шуугиулаад Оскарт бараг номиници бүрээр өрсөлдөж байсныг та бүхэн санаж байгаа байх. Гэтэл яг амьдрал дээр хэдэн мянган хүн иргэний дайнд амь үрэгдсэн бол? Тутцигын босогчдын гарт эрэмдэг болтлоо тамлуулсан Хуту залуу.

1994 он Rwanda.



Эцэст нь Үнсэлт

Юутай ч дайн эхэлсэн л бол заавал дуусдаг. 1945 он, New York -ийн Times Square гудамж.

Дайн дуусаж дайнд явсан залуус эх орондоо эргэн ирж буй нь. Усан цэрэг энэ залуу хайртай бүсгүйгээ үнсэж байна гэж та бодож байна уу? Гэтэл үгүй юм. Уг залуу маань баярласан уу, дүрсгүйтсэн үү ямартай ч зөрөн өнгөрсөн сувилагч бүсгүй бүрийг барьж аван үссэн байна. Харин уг бүсгүйг үнсэж байхад нь Alfred Eisenstaedt зурагчин зургийг нь авсанаар түүхэнд тодоор үлдэх алдартай зураг болжээ. Харин үнсэж дууссаных нь дараа сувилагч бүсгүй маань сахилгагүй залууг сайн гэгч нь алгадаад авсан гэнэ лээ шүү :P

Өнгөрсөн баасан гарагт буюу 10 сарын 2-нд IT Park дээр Блог бидний амьдралд нэртэй өдөрлөг болсон билээ. Ажлын өдөр байсан болохоор бага хүн ирсэн боловч олон хүнд хэрэгтэй мэдээлэл өгсөн байх гэж найдаж байна. Ялангуяа Санакаегын илтгэлээс Адсенсийн талаар өөрийн мэдэхгүй олон зүйлийг мэдэж авав.

За би бээр өөрөө Блог ба Аюулгүй байдал сэдвээр илтгэл тавьсан. Илтгэл тавьж байх үедээ сандарсан уу, мартсан уу 10 секунд хэртэй чимээгүй зогссон тал бий бий :D

Monkey.mn сайт дээр илтгэлүүдийг тавьна гэсэн. Тэгэхээр очиж амжаагүй хүмүүс нь илтгэлүүдийг унших боломжтой болсон. Би өөрийн илтгэлийг блог дээрээ бичлэг болгож оруулнаа. PPT файлаар тавьбал хүмүүст ойлгомжгүй байх болов уу.

Харин надад уулзаагүй удсан блогчидтойгоо, бас блогоор нь сайн мэдэх ч уулзаж байгаагүй блогчидтойгоо уулзаж авсан сайхан өдөр байв. Өдөрлөгийг эхлүүлэх гээд Зараа ахтай ярилцаад Санакаегын утсыг хайгаад зогсож байтал мань хүн хажууд зогсож байсан байгаа юм ккк. 2007 оноос хойш Messenger –р харилцаж байснаас биетээр уулзаж байгаагүй тул хажууд зогсож байсныг нь мэдэхгүй “Санакае ирээгүй байна шдээ” гэтэл “Би байна шдээ” гээд хажууд зогсож байгаа юм даа.

Бас Ганга эгчтэйгээ уулзаж хацар дээрээ үнсэлцэж авав. Бодож байснаас өөр хүн байсан шүү. Их намбалаг сайхан эгч байна лээ. Бум-Эрдэнэ ахтай уулзав аа бас. Ах маань миний төсөөлж байснаас бүүр өөр хүн байна лээ хэхэ. NTV-ийн Зочны цаг нэвтрүүлгээр харж амжсангүй гэж бодож байтал өдөрлөгөөр тааралдав.

Мөн Өнөөгийн Монгол сэдвээр насанд хүрэгчдийн дунд блог нийтлэлийн уралдаан зарласныг хүмүүс мэдэх байх. Гэтэл 3р байранд нэг бяцхаан, жижигхээн, жоохоон хүүхэд шалгарав. Сүрхий хүүхэд байна лээ шүү. Тэр охин насанд хүрсэн үү, үгүй юу мэдэхгүй :P

Монголын блогчид маш олон болох болтугай гэж ерөөе.